17 Eylül 2013 Salı

KALEMİM - 11 -

KALEMİM  - 11 -


Bu geceyide yarıladık , yaralı kalbimizle.Ben seni bir garda bıraktım. Soğuk,siyah,senli.

Sende beni uzun ve nefret dolu bir trende bilmem kaçıncı kompartumanında kederli.
 
 
 
Beni kalbinden çok uzak diyarlardan çağırdın.Bir kaç sözün vardı söyleyecek,hayıflanmadım.

Kalbimden yola çıktım, yol uzadı ben yandım, yol uzadı ben hala hamdım.
 
 
Önce anılarımızda durdu kara tren,Bahtım gibi delik ,dağların altında , dağlara taşlara çarpmadan ,
 
Bir ritimdi tutturduğu hırçın dağların yeşil eteklerine duyurduğu,benim gibi bu yolculuğu anlamadan.
 
 
 
Kaçıncı kilometresiydi?Yemekli vagonda gençlerin türkü söyleyip,gitarın tellerine var güçleri ile vurduğu,
 
Sen vardın o zaman yanımda,ne kadar nazlıydı,vagonlar,makinist,konduktör, ve tren, yılan gibi kıvrılıyordu.
 
Senli ilerlerken, yada ben hayal ediyordum seni seyrederken.
 
 
Olmadı diyeceğim,ağlıyacağım,saklanacağım,utancımdan en arka vagonun kapısından sensizliğe atlayacağım.
 
Serde erkeklik var,yıkılmadık ya bunca zaman,olsun gözüm diyerek bunada katlanacağım.
 
 
 
Gelmeden gidilmezmiş ben bunu senden önce anlayamamıştım , Git diyebilmek için gel demiştin.
 
Nazlı yarim,titrek dalım,söyle bana Allah aşkına, bu kadar  çok nasıl değiştin.Ben durdum da sen mi geliştin.
 
 
 
Çokta konuşmadın kayıptı kelimelerin, kaldırsaydın başını ,yıllardır omzumda yaslı yüzünü görseydim.
 
Bilmeni istiyorumki ilk ve son aşkımsın,hala seni çok seviyorum bu yüzden git diyorum, demiştin.
 
 
 
Yıkılsın bu şehir, kurusun ömrümdeki sana ait filizler,patlasın seni bana getiren trenin tekeri.
 
Nasıl hasarlıyım,Hangi bomba patladı karasularımda, beraber başlamıştık sen beni ,Aşk senimi terketti.
 
 
Ah bukadarmıydı titrek alevim,gönlümdeki narım,gülüm .Bukadarmıydı aşkımın kahramını, kalbimin tamamı.
 
Bu böyle bitmez,bilmem başında hangi belalın,şimdi gidiyorum,Ama sen benimsin sevdalım.ömrümün anlamı. 
 
 
y.pamuk 
Eylül 2013

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder