ÖC ALIŞIYDI BİZDEN YILLARIN

 

Yıllar sonra gördüm seni
Hüznünde boğuldu gözlerim.
Gülüşün hala aynıydı,
Ruhumda soğuk bir sancı
Sanki ölüme yakın.
Yaşanılan bu işkence
Öc alışıydı bizden yılların.

BIRAK BENİ

 

Bırak beni

Başımı alıp bu diyardan
Kalbimi söküp o yardan
Gideyim.

Allı pullu eteklerinde dolandım dağların.
Kibirsiz ormanlarından geçtim aşkın.
Bir kez olsun incitmedim bastığım toprağı.
Ama ne diyara sığdım
Ne de yare yarandım.
Bırak beni gideyim.
Artık bende de
Ben kalmadım.

İÇİNDEN GELİRSE YAZ

İçinden gelirse yaz,

İçinden gelmezse kış olur.
Gönlüm yorgun
Olduğu gibi olsun.
Kandırmadan
Aldatmadan
Avutmadan.
Senin bir baharlık heyecanın.
Bende ömürlük kış olur.

SONUNDA ANLADIM

 

Kaç kez ardından baktım.
kaç kez savaşlarımla baş başa kaldım.
Sonunda anladım.
Ben
Sevmekle alışmayı birbirine karıştırdım

DÜZ YAZI GİBİSİN

 

Artık düz yazı gibisin

Kafiyer yakışmıyor sana
Şiire kalbim kör oldu.
Seni hissetmiyor daha.

ADAMI ADAM YAPAN

 

Bir kadını sevmek adam işidir.
Adamı adam yapan kadın kişidir.

GÖKYÜZÜNDE SERÇE KALMADI

 Sessizliğin çığlığa dönüştüğü an                                                                                                                           Artık kimseye ihtiyacın kalmamıştır.                                                                                                                     O çığlık ki yırtılarak kopar                                                                                                                               Ruhundaki başka bir coğrafyadan.                                                                                                                     İnsanlar o zaman gerçek seninle tanışır.

Öğlen vakti hafiften esiyor rüzgar.
Buralar da yozlaştı,
Ruhumda renk
gökyüzünde serçeler kalmadı artık.
Canavar gibi araçların sesleri
Altinda çaresiz ağlıyoryollar.
Nerede gönlümün orman yeşili
Selviler çamlar aksayalar.
Beton üstünde beton.
Tepemizde zebani gibi apartmanlar.

Muzaffer Emre

KARARLIYIM

KARARLIYIM

Sabahtan vurdum kendimi yola, İçimde sanki tuhaf fırtına

Ağaçlar hayvanlar yollar patika, gökyüzü kızgındı bulutlara

Yeşilin rengi çalmış sarıya, sanki yasaklanmış ötmek kuşlara

Ellerim arkamda sırtımda parka, basa basa geçtim ıslak taşlara.

Kar yuva yapmış dağın başına, ne güzel yakışmış tertemiz şapka

Etekleri altında saklanan dünya, çok güzel olmuşsun yine bu kışta

Daha çok zaman var sana varmaya, senin için değerdi yar yorulmaya

Elimde bastonla ben yaya yaya, karalıyım bu mevsim sana ulaşmaya.

                                           

 

DÜŞÜYORUM.

DÜŞÜYORUM.

Üşüyorum,

Öylesine bir bahar 

Her şey yerli yerinde

Bir ben tutunamadım,

Düşüyorum.

GÖMÜLDÜ SANDIK

GÖMÜLDÜ SANDIK

 Uzun bir yolculuk var sandık                                                                                                                                 Ömür gelip geçti aldandık                                                                                                                               Aşkdır paradır oyalandık                                                                                                                                       Kapağı kapandı bak,                                                                                                                                       Gömüldü sandık

ÖZGÜRLÜĞÜN ÇIRPINIŞIDIR.

 

ÖZGÜRLÜĞÜN ÇIRPINIŞIDIR.

Az kaldı kopacak bütün zincirler.
Yaşanacak ömrümdeki son kıştır.
Gidilecek yolları kapatsada engeller.
Bu yaklaşan özgürlüğün çırpınışıdır.

O ESKİ SEN

 

O ESKİ SEN.

Geçmez dediğin nice zor gün geçiyor hayatta
Bir kaç kez depremlere yakalanıyorsun
Bir kaç kez kalıyorsun enkazın altında
Sonra kendi kendine debelenip çıkıyorsun.

Sabır duvarı her yıkılacak dediğinde
Biraz daha güçleniyorsun aslında
Sessizce her şeye eyvallah çekiyorsun
İsyan etmiyorsun kader çizgisinin kırılmasına

Yarın yeni bir gün başlayacak biliyorsun.
Gözlerin sıradan bir sabaha uyanacak
Belki güneş açacak belki de yağmur yağacak
Ama sen,  o eski sen olmayacak görüyorsun.

KİTAPLARIMI ÖZLÜYORUM

 

KİTAPLARIMI ÖZLÜYORUM

Kitaplarımı özlüyorum
İçinde ki dünyalarımı.
Bir kaç yaprak sonra
Keyfim geliyor yerine
Keyifli şiirler yazıyorum.
Yanik türküler söyluyorum
Tüm kafeslerini açıyorum kuşların
Özgürlük vucut buluyor satırlarda
Hatta senin ismini
Baş kahramanıma veriyorum.
Hayal kurmak bedava nasıl olsa.

Kitaplarımda
Umutlar yeşertiyorum.
Hiç bir çocuk ölmüyor
Kadınlar ağlamıyor mesela
Kedilere bile yetiyor sütler.
Sokakları çiçekler,
Duvarları sarmaşıklar sarıyor.
Her yerde rengarenk elbiseler
Her an bayramı yaşıyorum.
Kitaplarımı seviyorum
Sayfalarında kötülük olmuyor.
Bütün dünya
Var gücü ile mutluluktan gülüyor.

ZOR OLAN

 

ZOR OLAN

Sevmek miydi
Yoksa
Seviyorum
Diyebilmekmiydi
Zor olan.

Bizi
Sonsuza dek
Ayrı koyan.

YALNIZLIĞA ALIŞANLARI ÜZEMEZSİNİZ

 

YALNIZLIĞA ALIŞANLARI ÜZEMEZSİNİZ

Yalnızlığa alışmış insanları üzemezsiniz
Ya doğuştandır yalnızlıkları
ya da sonradan yavaş yavaş susarlar.
Maddiyatçı dünyanın bir anlamı yoktur.
Ne yedikleri ne giydikleri derttir onlara.
En büyük zenginlikleri gönüldedir.
Paylaşmayı vermeyi severler.
Sabırla düzelir diye beklerler.
Anlayış çerçeveleri çok geniştir
Lakin bir gün gelir aniden daraltırlar.
Asla eskisi gibi olmazlar?
Dışlandıkları düzene uymazlar.
Dışlayanların yüzüne bakmazlar.
Yalnızlıklarına bir daha kimseyi almazlar. Onların dili gönüldedir.
Bu dili bilmeyeni o gönüle tekrar sokmazalar.

BİR KADIN

BİR KADIN

Serçeler saklanıyor yaprak altlarına.
Güzel bir kadın geçiyor içimden.
Kurşun gibi kokusu sarmış ruhumu.
Sanki bir öceki duraktı bu ölümden.

Bileklerinde sonbaharın bronz salgını.
Ağaç dallarında güzün sessiz yangını.
Bulutlar ne kadar yağdırsada aşkını.
Zaptetmek zor geçip gidiyor gönlümden.

Rengarenk orman şimdi saçları
Ceylanlardan muhteşemdir kaşları
Yeryüzüne düşen har ateş bakışları
Bilmem kaç asırı sildi benim ömrümden

Muzaffer Emre

Y.pamuk

 

SEN DURUNCA HİÇ BİR ŞEY DURMUYOR

 

SEN DURUNCA HİÇ BİR ŞEY DURMUYOR

Sen durunca hiç bir şey durmuyor.

Dünya dönüyor, hayat devam ediyor.

Kelebekler uçuyor, kuşlar göçüyor.

Güneş ile ay birbirini kovalıyor.

Ne kadar ölen olsada doğumlar sürüyor.

Yağmurlar bulutlarda salıncak kuruyor.

Sen dursanda kainatta her şey ilerliyor.

Bırak içindeki acılar volkanını.

Her şahlanışında yakıp yıkmasın seni.

Gözlerindeki hüzün perdesini

Ruhundaki hissizlik örtüsünü kaldır.

Gerekiyorsa gönül kırıklıklarını aldır.

Gereksiz girdaplara atma kendini.

Gönlüne bahar gelsin ki

Kır çiçekleri yeşersin saçlarında.

Bazen avazın çıktığı kadar bağır.

Bazen ağla bazen gül

Bazen duy bazende ol sağır.

Ne kadar kaçarsa kaçsın

Sen hep mutluluğu çağır.

Gidenler izin vermezsen

Inan sürer bu bitmeyen kahır.

Yasin pamuk

BİR ZAMANLAR BENİMDE BABAM VARDI

 

BİR ZAMANLAR BENİMDE BABAM VARDI

 Bir zamanlar benim de bir BABAM vardı.                                                                                                 Sanırdim ki yaslandığım demir duvardı.                                                                                                             Saçları sakalları erken ağardı                                                                                                                              O varken her mevsim taze bahardı.

Öyle olur olmaz şeye gülmezdi.
Dilinden şükrünü hiç düşürmezdi
Şikayet etmeyi asla bilmezdi.
Bilinmez icinde sırlar arardı.

Varlıği her yerde bizi sarardı
Önümüz de ufuk ardımda dağdı.
Bir gün sessiz sedasiz o yıldız kaydı.
Bir zamanlar benim de bir BABAM vardı.

BİZSİZ

 

BİZSİZ

Başımı alıp,
Başka diyarlara giderim dedim.
Bizsiz.
Girmediğin denizlere, çıkmadığın dağlara
Adımlarının tanışmadığı kaldırımlara
Kokunun sinmediği,
Gölgenin geçmedigi yollara
Gecenin bir yarısı,
hayalınin olmadığı duvarlara
Çok denedim, çok çabaladım
Öyle bir yer bulamadım daha

UTANDIM

 

UTANDIM

Gözlerimi gözlerine bakarken gördüm
Utandım başımı yana çevirdim.
Sakin nehirdim volkana döndüm.
Ah edip derinden bir iç geçirdim.

Ne kadar uzunmuş sensiz geceler.
Gözlerini anlatıyor bütün heceler.
Muradına erememiş yazık niceler.
Aşkın acı serbetini bana içirdin.