HER KAVUŞMA BİRAZ DAHA AYIRDI BİZİ

Her akşam,
Aynı köşede beklerken seni,
Önce kulağıma sokulurdu adımlarının sesi
Ardından gönlüme dokunurdu ruhunun silueti.

Belkide,
Dokunmadan sevmekti,
Heykel gibi hareketsiz,
Tek dokunuşa hasret,
Bir ömür beklemekti.

Nasılda sevmiştik uzaktan,
Nasılda sevmiştik birbirimizi
Gözlerimde bir tek kalan,
Bakmaya doyamadığım gözlerinin izi
Gerisi boş, gerisi yalan
Her kavuşma biraz daha ayırdı bizi.

Yasin PAMUK