BİR AŞK HİKAYESİ

TA

 TANZANYA  DARÜS SELAM

BİR AŞK   HİKAYESİ

bir aşk hikayesi bu

kimsenin mutlu olmadığı.

bir aşk hikayesi

aşıkların sahipsiz.

aşklarının

hazanda yapraklar gibi

başı boş dağıldığı.

bu akşam

tüm fırtınalar benim gönlümde

halatlarını kopartıyor gemiler

katran karası  kan ciğerlerimde.

zehir zıkkım gibi

şimdi seni içiyorum,

zerre zerre yakıyorum

pişmanlıklarımla kendimi.

seni bana vermediler

iç içebildiğince yalnızlığı

bu sevdayı bilmediler

sev sevebildiğince ayrılığı

seni her sabah

çiçekli balkonumuzdan

dakikalarca seyrederdim.

kısarak gözlerini  bakınca bana

dünya bir yana ,sen bir yana

çaresiz kendimden geçerdim.

tek hayat kaynağım sendin

yediğim içtiğim.

duyduğum gördüğüm

bildiğim ,bilmediğim.

hayata dair tüm anlamım sendin

seninle yürüyebilmek için

kaçırdığım derslerim.

hayalimden çıkmayan

çivi gibi delen gözlerin

ilk tutuşumu elini

ürkek gözlerle kontrol ederken

görmesin diye kimse

ve  o anda yitirdiğim dengemi

gül yanaklarında

gezinirken dudaklarım

tek başıma dünyayla

başa çıkardım.

şiir tadında sevdim seni

destanların hiçbir

anlatamadı bizi.

ölüm bizi ayırana dek

çoktan and olmuştu

başımıza gelecekleri bilir gibi

ağzımız bu kelime ile dolmuştu.

delikanlı çağımızın doyumsuz yanlarını

çocuk kalbimizle beslemişitik

hesaplamadığımız rüzgarları

gençliğimizde üstü üstüne

ölümü yaşatan darbelerle yemiştik.

mecburdum gitmeye

ayrılık iklimi vardı mevsimde

hangi ünüversitenini hangi yurdunda

hasrete tutsaklık vardı kaderde.

çok geçmedi aradan

koşarak gelişim

hasretine dayanamadan.

ne heyecan

yine çiçekler içinde

daynmıştı yüzüm

balkonun demirine.

bir kalabalık,bir telaş.

gelen giden.

her sabah seni beklediğim

evin önünde

sabırsızlığama yenildiğim.

eyvah

yıkılıyor dünya

kıyamet kopuyor

bu girdap yalnız benimi

kahpece içine çekiyor.

kör olun gözlerim

sesleri duymayın kulaklarım.

kalbım pompalama hırçın kanı

yaşamak istemiyorum bu anı

ne  de güzeldin

melek görünüşlü,

yalan sözlü

iki yüzlü sevgilim.

sen beyazlar içinde

gelin olmuşsun.

beni kefene

ilk ayrılıkta sokmuşsun.

kimin koluna girceksin?

kimin için?

hangi amaca,

bana ait ömrünü vereceksin?

tokmaklar davul yerine

beynime inmekte

söyle bana, söyle

bu dünyada benim kadar seni

deli devane kim sevmekte?

adımlar ilerlerken

o ,o yabancıya

kalbimde ayak izlerin

anıları çiğneyecek acıta acıta.

açın müziği

sezen çalsın " seni bana vermediler,

fatih söylesin.

"gitti ah gecelere bel bağlamak faydasız.

ahmet isyan etsin

"müjgan şenlik dağıldı,

bir acı yel kaldı ortada mahsun.

çalsın,çalsın.

ömrümü bu vijdansızlığın

çalsın.

bu umursamazlığın.

kim söylerse söylesin

artık benim değilsin.

bir hikayemiz vardı

yarım yamalak

bir hikayemiz vardı

ne anlamlı nede ahmak.

şimdi ne kadar boş geliyor.

seni öyle seyredişim

ağlamaklı gözlerinde

yalvaran  eriyişin

yüreğimin közünden

ateşimi  söküşün.

ne safmışım

hiçbir şey sormayıp

dinleyip anlamadan

senden nefret edişim.

hiç haberim olmadı

babanın zorlayıp sövdüğü

söylediği kişiyi istemeyince

sabahlara kadar dövdüğü.

nereden bilirdim sahipsizliğini

ben gidince

dört duvar arasında ,

bir resmimle başbaşa kaldığını.

yırtarcasın çeperlerini kalbimin

af diliyorum senden.

böyle bırakıp gittiğim için

inan nasıl yanıyor içim .

pişmanlığımdan için için.

gitmeseydim

seni ayırmasaydım

kalbimin görüp

sonunu göremeyen

zavallı gözlerimden.

şimdi her düğünde

bir sevgili

ayrlık adımları ile yüreğimi ezer

sanki hepsi bizim kaderimiz

bir çaresizlik  hislerimi,

bir bezginlik bedenimi tarumar eder.

bir aşk hikayesi bu

kimsenin mutlu olmadığı.

bir aşk hikayesi

aşıkların sahipsiz.

aşklarının

hazanda yapraklar gibi

başı boş savrulduğu.

yasin pamuk

19.03.2013