27 Şubat 2014 Perşembe

İKİ AYRI BOŞLUK...



Seninle iki ayrı boşluğu doldurduk kainatta,
Kuzey yıldızıydın bir başına, parlak ve yol gösteren.
Çoğu zaman haberin yoktu yandığımdan,
Uzaklardan, o eşsiz ışığını seyrederken.
Bazen yüz vermedin, şiştim, dolunay gibi,
Bazen hasretinden inceldim, eğildim hilal misali.
Bilmem neden hiç yorulmadım seni beklemekten.
Bildiğim ama bir türlü gidemediğim diyar gibi...

Yasin PAMUK
Şubat 2014


2 yorum:

  1. Quise entender que habla de dos personas que están distantes, dos espacios diferentes, lejanos... Me gusta la parte que dice: se trata de una luz única mientras se ve...
    Tienes unos poemas preciosos, estuve mirando en tu blog un rato, y es admirable.
    Saludos!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Muchas gracias por sus encantadoras pensamientos.
      su servidor

      Sil