11 Mayıs 2013 Cumartesi

BU ŞEHİR....


BU ŞEHİR...


Bu şehir,
Seni bana veren
SEVİNDİREN
Sonra alıp
SÜRÜNDÜREN.

Bu şehir kadar eskiyiz.
Bu şehir var olduğundan beri
Acı içinde bekleyişteyiz.
Bizi bilen tüm sevgililerde
Ayrılık akşamı dillerinde
hüzzam bir besteyiz.

Bir sen vardın
Senden sebepti çalışmam
Senden sebepti
Bu şehre katlanmam
Sabah akşam 
Bu fabrikaya köle olmam.

Aynı mahallenin Aynı durağında,
Aynı servisin Aynı koltuğunda
Geri kalan boş ,geri kalan yalan,
Senin saçlarında ,senin gözlerinde
bir ben vardım yok olan.

Az yalvarmadım,
Aynı vardiya ya yazsınlar.
Aynı tükenmişliğin ardından,
Kendinden geçmiş,göz kapaklarımızla.
Gözlerimiz birbirinde rüyalara dalsınlar.

Çok sevdim seni inan
Çok sevdim.
Değil bu şehir
Bu dünya olsa.
sen olmadıktan sonra
Bir kibrit çakıp
Çekip  gider bakmazdım arkama.

Ya sen 
Nasıl aldın ?seni benden.
Nasıl aldın
Ben bile hissetmeden.
Bir kibritte beni
Ne için?
Bu kadar ucuza sattın.

Sana 
O kadar çok şey söylemek isterdim ki.
Hepsi anlamsız artık.
Bir tek yanışım var bu hayatta.
Şimdi sahibim her şeye,
Ama
Senden sonra
Sevemedim bir daha

BU ŞEHİR
BANA SENİ VERİRKEN.
ANLAYAMADAN
KALBİMİ SÖKÜP ALMIŞ 
BENDEN


Yasin PAMUK
Mayıs 2013













Hiç yorum yok:

Yorum Gönder