O ESKİ SEN.
Geçmez dediğin nice zor gün geçiyor hayatta
Bir kaç kez depremlere yakalanıyorsun
Bir kaç kez kalıyorsun enkazın altında
Sonra kendi kendine debelenip çıkıyorsun.
Sabır duvarı her yıkılacak dediğinde
Biraz daha güçleniyorsun aslında
Sessizce her şeye eyvallah çekiyorsun
İsyan etmiyorsun kader çizgisinin kırılmasına
Yarın yeni bir gün başlayacak biliyorsun.
Gözlerin sıradan bir sabaha uyanacak
Belki güneş açacak belki de yağmur yağacak
Ama sen, o eski sen olmayacak görüyorsun.
KİTAPLARIMI ÖZLÜYORUM
Kitaplarımı özlüyorum
İçinde ki dünyalarımı.
Bir kaç yaprak sonra
Keyfim geliyor yerine
Keyifli şiirler yazıyorum.
Yanik türküler söyluyorum
Tüm kafeslerini açıyorum kuşların
Özgürlük vucut buluyor satırlarda
Hatta senin ismini
Baş kahramanıma veriyorum.
Hayal kurmak bedava nasıl olsa.
Kitaplarımda
Umutlar yeşertiyorum.
Hiç bir çocuk ölmüyor
Kadınlar ağlamıyor mesela
Kedilere bile yetiyor sütler.
Sokakları çiçekler,
Duvarları sarmaşıklar sarıyor.
Her yerde rengarenk elbiseler
Her an bayramı yaşıyorum.
Kitaplarımı seviyorum
Sayfalarında kötülük olmuyor.
Bütün dünya
Var gücü ile mutluluktan gülüyor.
YALNIZLIĞA ALIŞANLARI ÜZEMEZSİNİZ
Yalnızlığa alışmış insanları üzemezsiniz
Ya doğuştandır yalnızlıkları
ya da sonradan yavaş yavaş susarlar.
Maddiyatçı dünyanın bir anlamı yoktur.
Ne yedikleri ne giydikleri derttir onlara.
En büyük zenginlikleri gönüldedir.
Paylaşmayı vermeyi severler.
Sabırla düzelir diye beklerler.
Anlayış çerçeveleri çok geniştir
Lakin bir gün gelir aniden daraltırlar.
Asla eskisi gibi olmazlar?
Dışlandıkları düzene uymazlar.
Dışlayanların yüzüne bakmazlar.
Yalnızlıklarına bir daha kimseyi almazlar. Onların dili gönüldedir.
Bu dili bilmeyeni o gönüle tekrar sokmazalar.
BİR KADIN
Serçeler saklanıyor yaprak altlarına.
Güzel bir kadın geçiyor içimden.
Kurşun gibi kokusu sarmış ruhumu.
Sanki bir öceki duraktı bu ölümden.
Bileklerinde sonbaharın bronz salgını.
Ağaç dallarında güzün sessiz yangını.
Bulutlar ne kadar yağdırsada aşkını.
Zaptetmek zor geçip gidiyor gönlümden.
Rengarenk orman şimdi saçları
Ceylanlardan muhteşemdir kaşları
Yeryüzüne düşen har ateş bakışları
Bilmem kaç asırı sildi benim ömrümden
Muzaffer Emre
Y.pamuk
SEN DURUNCA HİÇ BİR ŞEY DURMUYOR
Yasin pamuk
BİR ZAMANLAR BENİMDE BABAM VARDI
Bir zamanlar benim de bir BABAM vardı. Sanırdim ki yaslandığım demir duvardı. Saçları sakalları erken ağardı O varken her mevsim taze bahardı.
BİZSİZ
Başımı alıp,
Başka diyarlara giderim dedim.
Bizsiz.
Girmediğin denizlere, çıkmadığın dağlara
Adımlarının tanışmadığı kaldırımlara
Kokunun sinmediği,
Gölgenin geçmedigi yollara
Gecenin bir yarısı,
hayalınin olmadığı duvarlara
Çok denedim, çok çabaladım
Öyle bir yer bulamadım daha
UTANDIM
Gözlerimi gözlerine bakarken gördüm
Utandım başımı yana çevirdim.
Sakin nehirdim volkana döndüm.
Ah edip derinden bir iç geçirdim.
Ne kadar uzunmuş sensiz geceler.
Gözlerini anlatıyor bütün heceler.
Muradına erememiş yazık niceler.
Aşkın acı serbetini bana içirdin.
Seni kendime yar sanmıştım.
Çok geç fark ettim yanıldığımı.
Bunca zamandır anlamamıştım,
Boşuna çırpınıp yorulduğumu.
Senin için ne yaparsam severdin beni.
Bir kac guzel kelimeyle överdin beni.
Sevdalımdır deyip öperdin beni.
Anlamadım ne için kovulduğumu.
Eksik olanım neydi, ben bulamadım
Sevdigim kalp deyip, ben kıramadım
Istenmediğim yerde, ben duramadım
Kendim duydum yıllardır konuştuğumu.
VAZGEÇTİM
Artık endişelenme
Vazgeçtim...
Yolunda gitsin diye inatlaştığım hayattan,
Elde etmek icin çabaladıgim senden,
Hatta,
Kimseyi mutlu edemediğim
Kendimden bile vazgeçtim.
Artık Endişelenme...
VAZGEÇTİM...
ÇAY İÇMEZMİSİN
Karanlık çöküyor bu akşam yine
Kimbilir gönüldeki hangi yüklerle
Yorgunlugu birakıp şöyle köşeye
Benimle bir bardak çay içmez misin?
Ruhum hasret kalmış cennet sesine
Deyse bir kez nefesim ah nefesine
Yıllardır hasrettim tebessümüne
Oturupta bir kaç kelam etmez misin?
GÜN BATIYOR
Gün batıyor.
Acemi aşkların şiirlerini yazıyorum.
Özlemek ne zaman başlar, ne zaman biter.
Ne zaman alışırım aramızdaki yıldırımlara.
Kafiyeli sözler geliyor seni öperken dudaklarıma.
Nasıl şidetli çalıyor kalbimdeki orkestra.
Sen de bırakıp gidecek misin,
bir kaç mısra sonra?
Şiirler yazıyorum acemi aşklara.
Herkes birini bekliyor haberi yokmuş gibi . Gelse diyor vakitsiz, sessiz, gelip sevse.
Beklediğimi anlamasa üstümü örtse.
KAHVENİN TELVESİ
Yer doğru zaman yanlıştı belki de. Bir kahve içip gözlerine bakacaktım.
Haberin olmayacaktı senin.
Zamana yenildiyse duygularımız.
Maziyi anmaktan ne çıkar söyle?
Yok olup gittiyse yarınlarımız,
Birbirimize işkence etmesek böyle.
Artık vazgeçelim birbirimizden
Kaç kere denedik olmuyor işte
Tesadüf ya da kaderimizden.
Mutluluk masalı uymuyor bize.
Yasin PAMUK
BULUTLARI TUTUN
Bulutları tutun düşmesin yere,
En çok gökyüzüne yakışıyorlar.
Rastlamasınlar zamansız yele
Rotasız diyarlara kaçışıyorlar
Yasin
Kalbimdeki damarları körelttim artık.
Hayallerin ardından geriye kaldı artık.
Sessizligimi sensizligimi sevdim.
Bu saatten sonra yolumuz abdallık
Sen bütün kerameti kendinde bildin
Son bir vaktimiz kaldı o da el sallamalık.
yasin
DÜŞÜM, GÜLÜŞÜM, ÖLÜŞÜM
Dün düşüm,
Bugün gülüşüm,
Yarın ölüşüm olacakmışsın
Nereden bilirdim.
Yasin
BU AŞKA YAKIŞIR MI EYLÜL DE YAŞANACAKLAR
Özgür bıraktım içimdeki bütün masum kuşları.
Bomboş kaldı göğüs kafesimde ki parmaklıklar.
Mevsim değişti ruhumda hazır karşılamaya sonbaharı
Bu aşka yakışırmı kimbilir Eylül de yaşanacaklar.
Yasin
AĞZIMIZLA KUŞ DA TUTTUK.
Bize dar geldi dünya
Sığamadık yeryüzüne
Ağzımızla kuş da tuttuk
Giremdik yar gözüne.
yasin
Yıllar sonra gördüm seni Hüznünde boğuldu gözlerim. Gülüşün hala aynıydı, Ruhumda soğuk bir sancı Sanki ölüme yakın. Yaşanılan bu işkence ...
